ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੀ ਲਿਖਾਂਗੇ,
ਹਰ ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਿਖਾਂਗੇ।
ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਕੈਦ ਸਮਝਦੇ ਨੇ,
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੀ ਕਿੱਸਾ ਲਿਖਾਂਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਲੱਖ ਹਨੇਰੇ ਪਾਲ ਲਓ,
ਅਸੀਂ ਦੀਵੇ ਬਾਲਣਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।
ਹਰ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ,
ਉਮੀਦ ਦਾ ਸੂਰਜ ਲਿਖਾਂਗੇ।
ਇਲਜ਼ਾਮਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਵੇਗੀ,
ਨਫ਼ਰਤ ਦੀ ਆੰਧੀ ਵੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਖੂਨ-ਏ-ਜਿਗਰ ਨਾਲ,
ਇਨਸਾਫ਼ ਦਾ ਲਹਿਜ਼ਾ ਲਿਖਾਂਗੇ।
ਤਖ਼ਤ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਕਦ ਰਹਿੰਦੇ,
ਤਾਜ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬਚਦੇ ਕਦ ਹਨ।
ਵਕ਼ਤ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਜਦ ਬੈਠੇਗੀ,
ਹਰ ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਅੰਜਾਮ ਲਿਖਾਂਗੇ।
ਝੂਠ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਢਹਿ ਜਾਣਗੇ,
ਸੱਚ ਦਾ ਪਰਚਮ ਲਹਿਰਾਏਗਾ।
ਹਰ ਮਜ਼ਲੂਮ ਦੀ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਨੂੰ,
ਅਸੀਂ ਆਵਾਜ਼ ਬਣਾਕੇ ਲਿਖਾਂਗੇ।
ਕੱਲ੍ਹ ਜਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਸਲਾਂ,
ਇਸ ਦੌਰ ਦੀ ਦਾਸਤਾਨ ਪੁੱਛਣਗੀਆਂ,
ਅਸੀਂ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਕਰ ਕਹਿ ਦੇਵਾਂਗੇ—
ਅਸੀਂ ਸੱਚ ਬੇਬਾਕ ਲਿਖਿਆ ਸੀ।
'ਨੀਲੂ' ਕਲਮ ਜੇ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੈ,
ਜ਼ਮੀਰ ਕਦੇ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ,
ਅਸੀਂ ਹੱਕ ਦਾ ਪਰਚਮ ਲਿਖਾਂਗੇ।
— ਨੀਲੂ ਬੱਗਾ ਲੁਧਿਆਣਵੀ
